„Rytm, który widzę. Dźwięk, który czuję” – wystawa malarstwa

Europejskie Centrum Artystyczne im. Fryderyka Chopina w Sannikach zaprasza na wystawę malarstwa „Rytm, który widzę. Dźwięk, który czuję”, prezentującą twórczość artystów zrzeszonych w Mazowieckim Związku Artystów Sztuk Pięknych.

Tytułem wstępu: Mazowiecki Związek Artystów Sztuk Pięknych zrzesza artystów wizualnych. W ramach swojej działalności organizuje wystawy, które służą zarówno promocji twórczości członków, jak i stworzeniu przestrzeni do dialogu między widzem a obrazem. Bardzo ważnym elementem łączącym, jest ujednolicony format prac, ściśle podporządkowany przyjętej koncepcji aranżacyjnej każdej wystawy.

Opis wystawy: "Rytm, który widzę. Dźwięk, który czuję"

Rytm towarzyszy człowiekowi od zawsze. Już w łonie matki bicie jej serca wyznacza nam pierwszy takt – niewidzialną partyturę, która towarzyszy nam przez całe życie.Sztukom wizualnym dobrze znane są pojęcia takie jak: takt, tempo, miara, regularność, cykl, metrum, układ. Opisują one strukturę dzieła, naznaczają je wewnętrznym pulsem. Powtarzalność form, relacje między obiektami, rodzaje perspektyw, gradacje koloru, kompozycja – wszystko to precyzuje i wzbogaca dyskurs o rytmie w malarstwie.

Wystawa „Rytm, który widzę. Dźwięk, który czuję", prezentowana przez artystów Mazowieckiego Związku Artystów Sztuk Pięknych w Europejskim Centrum Artystycznym im. Fryderyka Chopina w Sannikach, jest zapisem poszukiwań harmonii między tym, co widzialne, a tym, co niewyrażalne słowami. Twórcy, zainspirowani naturą i jej wizualnymi przejawami, badają relacje pomiędzy obrazem a dźwiękiem – muzyką. Malarstwo ma niezwykłą moc oddziaływania na inne dziedziny sztuki. Obraz potrafi zainspirować muzykę, tak jak muzyka potrafi przywoływać obrazy. Nieraz słyszymy: „Ten obraz aż brzmi" albo – słuchając utworu – widzimy przed oczami całe pejzaże, postaci, nastroje. Już sam dukt pędzla oddaje rytm, w jakim artysta malował – jest to pierwszy, najintymniejszy puls dzieła. Z czasem plamy barwne zaczynają się układać w kształty, relacje, napięcia. Można je niemal usłyszeć: delikatne brzmienie skrzypiec, głęboki pomruk puzonu, gwałtowny szum sztormu na morzu. Odbiór takiego obrazu przestaje być tylko patrzeniem. Staje się wewnętrznym poszukiwaniem.

Rytm i dźwięk, choć z pozoru odległe, okazują się wspólne dla sztuk wizualnych i muzyki – obie dziedziny potrafią poruszać tę samą strunę w duszy widza / słuchacza. Sama konstrukcja wystawy w Sannikach wzmacnia to doznanie. Żelazna dyscyplina formatów prac wprowadza widza w rytmiczny porządek. Powtarzające się pulsacje układów stają się preludium – cichym, narastającym wprowadzeniem do dźwięku, który dopiero ma wybrzmieć w umyśle. A gdy już wybrzmi – rytm i powstający w głowie dźwięk stają się jednym. Nie ma już oddzielnego obrazu i oddzielnej melodii. Jest tylko rezonans – czysty, wewnętrzny ton, który inspiruje nas do słuchania siebie samych.

Serdecznie zapraszamy do Sannik – wernisaż zostanie poprzedzony koncertem CHOPIN-MUZYKA-POEZJA (Aleksandra Dallali – fortepian, Agnieszka Marucha – skrzypce, Dorota Zięciowska - recytacja), który stanie się pięknym preludium do wyczuwania rytmu i dźwięku w obrazach.

Niech ta wystawa sama w Tobie zagra.

Wernisaż wystawy: 12 kwietnia 2026 r., godz. 15:15
Czas trwania wystawy: 1–30 kwietnia 2026 r.